CAN MISIN CANAN MI
Can dediklerim canımı aldı,
Dostluklar hep geçe kaldı.
Üzüm salkımından düşen dane de,
Aş pişmeyen hane de,
Kendi ile cebelleşen börtü de,
Bu ne avaz dır faniye.
Beklerken kaderin cilvesini,
Dost çeldi çattı hilesini,
Canım dediğim cana yandım,
Geçmişe yüzüm sırrını sardım.
Dost, dost diye yanar idim,
Ben güzel sözü sever idim,
Güzel söze gider idim,
Be hey dost can idin,
Niye canımı aldın.
ŞAİR/ Şermin Saniye Çetiner
