KARA TREN
Dışarıda eller var salınarak yürüyen,
Karanlığın şahidi var sinsiliğe bürünen,
Üzerlerine basılmayı bekleyen,
İnsan manzaraları var ömrünü katleden.
Bu öğle dünya ki;
Gölgesinde serinlenilen,
Dibinde dinlenilen,
Sonsuzca sevilen,
Gölgesinin düşmediği yerde..
Terkeden,terkediveren, bir dünya.
Bir gün toprak olmayı tahayyül edemeyenler,
Kendi ayakları ile gelecekler nihayetlerine,
Geçmiş, birden gelecek gariplerine,
Köklenen dünya sevgileri,
Pişmanlık ile kardeş olacak.
Yağmur damlaları kadar yalnız,
Farklı yerlere düşen onca insan,
Esir olmuş gide gele, gele gide…
dururlar(!)
Bir garip kara trende.
ŞAİR/ Şermin Saniye ÇETİNER
